Aktualności

100-lecie REDUTY | „Pastorałka” Schillera | czytanie 19 grudnia

REDUTA – pierwsze polskie laboratorium sztuki teatru rozpoczęło swoją działalność 29 listopada 1919 roku.
Zapraszamy na ostatni uroczysty wieczór z cyklu ODTWARZANIE REDUTY organizowanego przez Muzeum Teatralne we współpracy z Akademią Teatralną i Teatrem Narodowym.


W programie znalazły się teatralizowane czytania sztuk z repertuaru warszawskiej pierwszej Reduty:
Uciekła mi przepióreczka i Ponad śnieg bielszym się stanę Stefana Żeromskiego,
W małym domku Tadeusza Rittnera,
Czupurek Benedykta Hertza,
Papierowy kochanek
Jerzego Szaniawskiego oraz
Pastorałka Leona Schillera.



Cykl ODTWARZANIE REDUTY.
Czytaj więcej→

Widownia Teatru Reduta w Salach Redutowych Teatru Wielkiego, 1919 r. Projekt: Sławomir Szondelmajer


100 lat temu 29 listopada 1919 roku TEATR REDUTA rozpoczął swoją działalność premierą dramatu Stefana Żeromskiego Ponad śnieg w Salach Redutowych Teatru Wielkiego w Warszawie.

Założyciele tego teatru Juliusz Osterwa i Mieczysław Limanowski stworzyli pierwszą w Polsce eksperymentalną scenę studyjną mającą służyć naprawie i rozwojowi sztuki teatru w odrodzonym kraju. Najtrwalszą zdobyczą Reduty, która działała w zmiennych warunkach do wybuchu II wojny światowej był jej zawodowy etos, a także osiągnięcia w pracy zespołowej traktowanej jako służba dla sztuki i program walki „ze złem w teatrze”.

Reduta w pierwszym warszawskim etapie swojego istnienia (od listopada 1919 do maja 1924) działała w Salach Redutowych Teatru Wielkiego; obecnie w tych przestrzeniach pracuje Muzeum Teatralne. Po stu latach, te same słowa – „spełniane” niegdyś przez aktorów Reduty – brzmią w tej samej, niezmienionej przestrzeni Sal Redutowych w wykonaniu współczesnych artystów.  
Czytania sztuk były w Reducie stałym elementem wzbogacania wyobraźni artystycznej i intelektualnego, duchowego wyposażenia członków wspólnoty, a skupiona i pogłębiona interpretacyjnie lektura w trakcie prób do spektakli (do której przywiązywano ogromną wagę) miała prowadzić według redutowego określenia do „odszukiwania pulsującej mocy źródła”. 

Na zdjęciu: Zespół Reduty na dworcu w Poznaniu, 1927. Objazd z Księciem Niezłomnym. W jasnym garniturze i muszce od prawej (1) stoi Juliusz Osterwa. Źródło: Instytut Teatralny / Muzeum Teatralne

Ostatni wieczór z cyklu ODTWARZANIE REDUTY – czytanie Pastorałki Leona Schillera  
19 grudnia, godz. 17:00

Premiera Pastorałki w Reducie 23 grudnia 1922 r. w reżyserii autora scenariusza – Leona Schillera i w dekoracjach Wincentego Drabika okazała się jednym z najpiękniejszych wydarzeń w polskim teatrze międzywojennym.
Sam Schiller po latach stwierdzał, że „tonu osiągniętego przez redutowców w Pastorałce nie udało mu się już nigdy potem i nigdzie osiągnąć”, a Maria Dąbrowska wspominała w „Dzienniku” premierę Pastorałki jako najsilniejsze w jej życiu teatralne wzruszenie.
Pokaz premierowy przeszedł do legendy teatralnej jako arcydzieło autorskie, reżyserskie i aktorskie. W przedstawieniu, które było niejako rekonstrukcją utraconego polskiego ludowego widowiska bożonarodzeniowego zagrali Stefan Jaracz (Adam w raju), Józef Poremba  (Korydon w scenie aktu pasterskiego), Zofia Mysłakowska (Matka Boska w Betlejem), Zygmunt Chmielewski (Herod). 
Pastorałka za niespełna 3 lata obchodzić będzie 100-lecie żywej obecności na polskich scenach.

Wejściówki są dostępne w kasach Teatru Wielkiego – Opery Narodowej, w cenie 1 zł.






Korzystając z serwisu internetowego Teatru Narodowego akceptujesz zasady Polityki prywatności oraz wyrażasz zgodę na używanie plików cookie. Plik cookie możesz zablokować za pomocą opcji dostępnych w przeglądarce internetowej. Aby dowiedzieć się więcej na temat cookie, kliknij tutaj