Aktualności

50 lat pracy artystycznej Jana Englerta

Jan Englert na scenie debiutował w 1964 roku na deskach warszawskiego Teatru Polskiego rolą Camilia, sługi hrabiego Ludovico w Psie ogrodnika Lope de Vegi w reżyserii Romana Niewiarowicza. Jednak już wcześniej grał w filmie – jako trzynastolatek wystąpił w roli łącznika „Zefira” w Kanale Andrzeja Wajdy.

W teatrze współpracował z czołowymi reżyserami różnych stylów i pokoleń, m.in.: Erwinem Axerem, Jerzym Kreczmarem, Kazimierzem Dejmkiem, Maciejem Prusem, Jerzym Grzegorzewskim, Jerzym Jarockim, Grzegorzem Jarzyną.
Grał ważne role zarówno w repertuarze romantycznym (Gustaw w Dziadach w reżyserii Kreczmara), w dramatach Wyspiańskiego (Konrad w Wyzwoleniu i Pan Młody w Weselu w realizacjach Dejmka), jak i w repertuarze Szekspirowskim (tytułowa rola w Hamlecie w telewizyjnej realizacji Gustawa Holoubka, w inscenizacjach Macieja Prusa: tytułowe role Ryszarda III i Króla Lira oraz Marka Antoniusza w Juliuszu Cezarze). W Wiśniowym sadzie – w dramacie Czechowa, do którego Prus powracał – był Łopachinem, a później Gajewem.

Zaznaczył swoje miejsce w autorskim teatrze Grzegorzewskiego – był Chłopickim w Nocy listopadowej. Scenach dramatycznych Wyspiańskiego, Hrabią Henrykiem w Nie-Boskiej komedii Krasińskiego, Mistrzem Sinobrodym w przedstawieniu On. Drugi powrót Odysa. Pracował z reżyserami młodszego pokolenia, Mają Kleczewską (wystąpił jako Jakub Roux w przygotowanym przez nią przedstawieniu Marat/Sade Weissa) oraz z Grzegorzem Jarzyną, u którego zagrał Paola w spektaklu T.E.O.R.E.M.A.T Pasoliniego.

Ważne miejsce w jego artystycznym dorobku zajmuje dramaturgia Sławomira Mrożka. Wystąpił jako Karlos w Krawcu w inscenizacji Axera, wiele pamiętnych ról stworzył także w przedstawieniach reżyserowanych przez Dejmka – był tytułowym Vatzlavem, Nieudem w Letnim dniu, Morisem w Kontrakcie i Bartodziejem w Portrecie. Do Mrożka powrócił rolą Eugeniusza w Tangu, w spektaklu Jerzego Jarockiego. Przedstawienie nadal można oglądać na deskach Teatru Narodowego.
Swój aktorski kunszt Jan Englert pokazuje na narodowej scenie również w roli R w Duszyczce wg poematów Różewicza, jednym z ostatnich przedstawień Jerzego Grzegorzewskiego, a także w klasycznym repertuarze Fredrowskim (gra Radosta w Ślubach panieńskich we własnej inscenizacji), jak i w dramaturgii najnowszej w roli Witolda Gombrowicza w Dowodzie na istnienie drugiego w reżyserii autora sztuki Macieja Wojtyszki. 

W pracy reżyserskiej Englert powraca do kilku interesujących go autorów, niezmiennie docenia twórczość Aleksandra Fredry i dramaturgię Antoniego Czechowa, a jednocześnie fascynują go dzieła Stanisława Ignacego Witkiewicza. Mierzył się z dramatem romantycznym, wystawił m.in. Kordiana Słowackiego na deskach Teatru Polskiego oraz w Teatrze Telewizji (z własną rolą Cara). Dla teatru telewizyjnego także adaptował i wyreżyserował Mickiewiczowskie Dziady.
W Teatrze Narodowym przygotował w ostatnim czasie sceniczne interpretacje Udręki życia Levina i Bezimiennego dzieła Witkacego. Najnowsza premiera w jego reżyserii to Fredraszki.

Ma w swoim dorobku ponad 100 ról w Teatrze Telewizji, a także ponad 100 ról filmowych. Od wielu lat uczy studentów, jest profesorem warszawskiej Akademii Teatralnej.

Biogram Jana Englerta →

 

Korzystając z serwisu internetowego Teatru Narodowego wyrażasz zgodę na używanie plików cookie. Plik cookie możesz zablokować za pomocą opcji dostępnych w przeglądarce internetowej. Aby dowiedzieć się więcej, kliknij tutaj