Henryk Talar

null

Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie (1969). Aktor szczecińskich Teatrów Dramatycznych (1969/1970), Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu (1970–1973) oraz teatrów warszawskich: Ateneum im. Stefana Jaracza (1976–1982, 1985–1997) i Studio (1982–1985, od 1985 roku – Teatr Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza). Dyrektor naczelny i artystyczny Teatru im. Adama Mickiewicza w Częstochowie (1994–1997) i Teatru Polskiego w Bielsku-Białej (1997–1999). W latach 2003–2011 w zespole Teatru Narodowego.
Współpracował z teatrami poznańskimi: Polskim i Sceną na Piętrze, warszawskimi: Sceną Prezentacje, Komedia, Nowym, Nowym Praga, Capitol, Syrena, Studiem Teatralnym KOŁO, a także z Wrocławskim Teatrem Współczesnym im. Edmunda Wiecińskiego, krakowskim Teatrem Bagatela im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego, chorzowskim Teatrem Rozrywki, Teatrem Małym w Tychach, Teatrem Dramatycznym im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku oraz z Teatrem Polskiego Radia i Teatrem Telewizji Polskiej.

Laureat nagrody Zarządu Głównego SPATiF za rolę Czeladnika II w Szewcach Witkacego reżyserii Macieja Prusa w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu na 11. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych (1971), nagrody za rolę w Łysej śpiewaczce Ionesco w reżyserii Romualda Szejda w Teatrze Scena Prezentacje w Warszawie na 18. Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Małych Form w Szczecinie (1983) oraz śląskiej Złotej Maski za reżyserię Zemsty Fredry i rolę McMarphy’ego w Locie nad kukułczym gniazdem Wassermana w reżyserii Łukasza Wylężałka w Teatrze im. Mickiewicza w Częstochowie (1997). Uhonorowany nagrodą im. Tadeusza Żeleńskiego-Boya za całokształt osiągnięć aktorskich, ze szczególnym uwzględnieniem roli Prospera w Burzy Shakespeare’a w reżyserii Igora Gorzkowskiego w Studiu Teatralnym KOŁO w Warszawie (2012).

Wyróżniony Złotym Ekranem za role w przedstawieniach Teatru Telewizji: Vittorio Matty w Selekcji Łysiaka w reżyserii Tadeusza Kijańskiego i Stone’a w Potrójnym nelsonie Harrisa w reżyserii Stefana Szlachtycza (1986). Uhonorowany nagrodą prezesa Komitetu do spraw Radia i Telewizji „Polskie Radio i Telewizja” za wybitne kreacje aktorskie w Teatrze Telewizji (1986), a także Złotym Mikrofonem (2009) i Wielkim Splendorem (2011). Laureat nagrody za role w słuchowiskach: tytułową w Proroku Ilji Słobodzianka w reżyserii Pawła Łysaka i Jewgienija Siergiejewicza Dorna w Mewie Akunina w reżyserii Igora Gorzkowskiego na 13. Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Sopocie (2013).

Odznaczony Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze – Gloria Artis (2010).

Role w Teatrze Narodowym:

MARCIN FLISAK, 2 maja (prapremiera), Andrzej Saramonowicz, reż. Agnieszka Glińska, 2004
INSPEKTOR, Kopciuch, Janusz Głowacki, reż. Will Pomerantz, 2004
SIR HENRY PERCY, Ryszard II, William Shakespeare, reż. Andrzej Seweryn, 2004
WOŹNY, Rzeźnia, Sławomir Mrożek, reż. Agnieszka Lipiec-Wróblewska, 2005
PAN GODZIC, KOMORNIK (od 1 września 2012 gościnnie), Tartuffe albo Szalbierz, Molière, reż. Jacques Lassalle, 2006
ROLE, Chłopcy z Placu Broni, Ferenc Molnár, reż. Michał Zadara, 2007
RICHARD HARKIN, Wędrowiec (prapremiera polska), Conor McPherson, reż. Wojciech Malajkat, 2008
ROMUALD, Polowanie na łosia (prapremiera), Michał Walczak, reż. Igor Gorzkowski, 2009
FABIO, Księżniczka na opak wywrócona, Pedro Calderón de la Barca / Jarosław Marek Rymkiewicz, reż. Jan Englert, 2010
RAUCH, Kazimierz i Karolina (prapremiera polska), Ödön von Horváth, reż. Gábor Zsámbéki, 2010
KUPIEC, Lorenzaccio, Alfred de Musset, reż. Jacques Lassalle, 2011

 

 

Korzystając z serwisu internetowego Teatru Narodowego wyrażasz zgodę na używanie plików cookie. Plik cookie możesz zablokować za pomocą opcji dostępnych w przeglądarce internetowej. Aby dowiedzieć się więcej, kliknij tutaj