Jan Englert – dyrektor artystyczny

null

Aktor, reżyser, pedagog, dyrektor teatru. Absolwent warszawskiej PWST (1964). Od 1997 roku w zespole Teatru Narodowego. Od 2003 roku pełni funkcję dyrektora artystycznego. 

Aktor warszawskich teatrów: Polskiego (1964–1969, 1981–1994), Współczesnego (1969–1981). Zagrał w przedstawieniach Erwina Axera (Leon w Matce Witkacego, 1970; Banco w Macbecie Ionesco, 1972; Pierwszy w Rzeczy listopadowej Brylla, 1975), Jerzego Kreczmara (Mesa w Punkcie przecięcia Claudela, 1973; Gustaw w Dziadach kowieńskich Mickiewicza, 1978), Kazimierza Dejmka (Konrad w Wyzwoleniu, 1982; Pan Młody w Weselu Wyspiańskiego, 1984; w sztukach Mrożka: rola tytułowa w Vatzlavie, 1982, Nieud w Letnim dniu, 1984, Moris w Kontrakcie, 1985; Bartodziej w Portrecie, 1987; także Chlestakow w Rewizorze Gogola, 1989), Andrzeja Łapickiego (Gustaw w Ślubach panieńskich Fredry, 1984), Tadeusza Minca (Henryk w Ślubie Gombrowicza, 1991), Macieja Prusa (tytułowa rola w Ryszardzie III Shakespeare’a, 1993), Pawła Passiniego (Hamlet 44), Grzegorza Jarzyny (T.E.O.R.E.M.A.T. wg Pasoliniego, 2009). 
Wyreżyserował m.in. MatkęBezimienne dzieło i Onych Witkacego, Kordiana Słowackiego; Śluby panieńskie Fredry, Udrękę życia Levina; w Teatrze Telewizji: Mewę Iwanowa Czechowa, Miesiąc na wsi Turgieniewa, Dziady Mickiewicza, Kordiana i Beatryks Cenci Słowackiego. 
Zagrał m.in. w filmach Andrzeja Wajdy (KanałKatyńTartak), Kazimierza Kutza (Sól ziemi czarnejPerła w koronie), Janusza Zaorskiego (Baryton), Filipa Bajona (Magnat), a także w serialach Janusza Morgensterna (KolumbowiePolskie drogi), Jerzego Antczaka (Noce i dnie), Ryszarda Bera (Lalka), Jana Łomnickiego (Dom).

Profesor warszawskiej Akademii Teatralnej (dawniej PWST). Pełnił w niej funkcję dziekana wydziału aktorskiego (1981–1987) i rektora (1987–1993, 1996–2002). Za jego kadencji odbudowano Teatr Szkolny Collegium Nobilium i powołano Międzynarodowy Festiwal Szkół Teatralnych. W 2001 roku otrzymał tytuł honorowego profesora Rosyjskiej Akademii Sztuki Teatralnej w Moskwie.

Laureat Złotej Maski dla najpopularniejszego aktora (1971), a także Złotego Ekranu za najlepsze role męskie: Zygmunta w Kolumbach Janusza Morgensterna oraz role w przedstawieniach Teatru Telewizji – Bilewicza w Małej ankiecie Karvasa w reżyserii Jana Łomnickiego i Zbyszka w Moralności pani Dulskiej Zapolskiej w reżyserii Józefa Słotwińskiego (1978). Wyróżniony tytułem „Gwiazdy Filmowego Sezonu” na 5. Lubuskim Lecie Filmowym w Łagowie (1973) oraz nagrodą za rolę Ricarda Heredii w bułgarskim filmie Skazańcy Wyło Radewa na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Medycznych i Czerwonego Krzyża w Warnie (1975). Zdobywca Super Wiktora (1999).

Wyróżniony nagrodami Kaliskich Spotkań Teatralnych – nagrodą za rolę Michaja Gruji w Największej świętości Drucego w reżyserii Macieja Englerta w Teatrze Współczesnym w Warszawie (1978), nagrodą specjalną dla wykonawców i realizatorów przedstawienia Kochajmy się!... wg Pana Tadeusza Mickiewicza (1991; reżyseria oraz role Sędziego, Hrabiego), Grand Prix za rolę tytułową w Ryszardzie III Shakespeare’a w reżyserii Macieja Prusa w Teatrze Polskim w Warszawie (1994). Za tę rolę otrzymał również tytuł laureata ogólnopolskiego rankingu teatralnego programu III Polskiego Radia.

Laureat nagród na Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu za role stworzone w Teatrze Polskim w Warszawie. W 1984 roku otrzymał nagrodę za kreację Nieuda w Letnim dniu Mrożka w reżyserii Kazimierza Dejmka, w 1987 roku został uhonorowany za role Morisa w Kontrakcie Mrożka w reżyserii Dejmka i Piotra M. w przedstawieniu Ołtarz wzniesiony sobie Iredyńskiego w inscenizacji Jana Bratkowskiego, w 1988 otrzymał nagrodę główną za rolę Bartodzieja w Portrecie Mrożka w reżyserii Dejmka.

Wyróżniony nagrodami Opolskich Konfrontacji Teatralnych – nagrodą za rolę Gustawa w Ślubach panieńskich Fredry w reżyserii Andrzeja Łapickiego w Teatrze Polskim w Warszawie (1985), nagrodą za rolę Kaliksta Bałandaszka w Onych Witkacego w reżyserii Rudolfa Zioły w Teatrze Powszechnym w Warszawie (1993).

Laureat nagrody za rolę Marka Antoniusza w Juliuszu Cezarze Shakespeare’a w reżyserii Macieja Prusa w Teatrze Polskim w Warszawie na Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku (1997), podczas 23. Wrocławskich Spotkań Teatrów Jednego Aktora uhonorowany Nagrodą im. Lidii Zamkow i Leszka Herdegena oraz prywatną nagrodą rodziny Gerasów „Grand Prix Geras” za monodram Św. Mikołaj McPhersona w reżyserii Agnieszki Glińskiej w Teatrze Ateneum w Warszawie (1999). W 2001 roku wyróżniony tytułem Najprzyjemniejszego Aktora 7. Ogólnopolskiego Festiwalu Sztuk Przyjemnych w Łodzi, za rolę Arnolfa w Szkole żon Molière‘a we własnej reżyserii. Przedstawienie zostało uznane Najprzyjemniejszym Spektaklem. W 2006 roku Bezimienne dzieło w reżyserii Jana Englerta w Akademii Teatralnej w Warszawie otrzymało nagrodę dla najlepszego spektaklu 24. Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi.

Uhonorowany Wielką Nagrodą Aktorską za rolę Paola w przedstawieniu T.E.O.R.E.M.A.T  wg Pasoliniego w reżyserii Grzegorza Jarzyny w TR Warszawa w 5. Ogólnopolskim Konkursie na Teatralną Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Europejskiej (2010), a także nagrodami Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry”: Grand Prix za reżyserię Juliusza Cezara Shakespeare’a (2006), Grand Prix za rolę Eugeniusza w Tangu Mrożka w reżyserii Jerzego Jarockiego (2013), Nagrody Honorowej im. Krzysztofa Zaleskiego za twórczość odrzucającą stereotypy i łatwe nowinki, umocowaną w pamięci i historii, dotyczącą problemów współczesności (2014).

Zdobywca nagrody „Vox populi” – tytułu mistrza mowy polskiej w 4. Konkursie „Mistrz Mowy Polskiej” (2004).

Uhonorowany nagrodą ministra kultury i sztuki II stopnia za wybitne kreacje aktorskie (1989), nagrodą prezydenta miasta Warszawy za rolę Chlestakowa w Rewizorze Gogola w reżyserii Kazimierza Dejmka w Teatrze Polskim w Warszawie (1989), Nagrodą im. Aleksandra Zelwerowicza za rolę tytułową w Ryszardzie III Shakespeare’a w reżyserii Macieja Prusa w Teatrze Polskim w Warszawie (1994), Nagrodą im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego za osiągnięcia aktorskie i reżyserskie oraz konsekwentne budowanie modelu Teatru Narodowego (2008), Nagrodą im. Cypriana Kamila Norwida w kategorii „Teatr” za wystawienie Udręki życia Levina w Teatrze Narodowym (2012).

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1977), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1988), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2001) i Złotym Medalem „Gloria Artis” (2005).

Korzystając z serwisu internetowego Teatru Narodowego wyrażasz zgodę na używanie plików cookie. Plik cookie możesz zablokować za pomocą opcji dostępnych w przeglądarce internetowej. Aby dowiedzieć się więcej, kliknij tutaj